• Nieuwjaarstoespraak 2023 van de Voorzitter

    Nieuwjaartoespraak 2023 – Voorzitter Henk Lammertse

    De maanden december en januari geven bij mij altijd een speciaal gevoel. Gevoelens van met tevredenheid terugkijken. Maar ook denken aan zaken die beter hadden gekund. Beter hadden gemoeten. Want ondanks dat we als bestuur mogen terugkijken op weer een fantastisch jaar, moeten we altijd kritisch op ons zelf blijven en kijken of we zaken toch anders, toch beter kunnen inrichten.

    Beste Spirit-mensen, ik wil jullie van harte welkom heten op deze nieuwjaarsreceptie. Een bijeenkomst van mensen bij wie de club Spirit na aan het hart ligt, en waar we met z’n allen proosten op ons cluppie: SPIRIT!

    Wanneer we terugkijken op het afgelopen jaar 2022 is er weer veel gebeurd. Wanneer we de wereld om ons heen bekijken, zien we veel onrust: er wordt een verschrikkelijke oorlog uitgevochten op minder dan 2000 kilometer hier vandaan. Dat is minder ver dan waar de selectieteams straks heengaan op trainingskamp. En door deze oorlog hebben we te maken met schaarste aan goederen en energie. En we weten allemaal waar schaarste toe leidt: prijsopdrijving! Deze prijsopdrijving treft ook ons als club. In de nieuwe begroting is al rekening gehouden met een fors hogere uitgave voor energiekosten. En wat te denken van de verhogingen op consumptieartikelen. Ook het afgelopen jaar zijn er bijvoorbeeld weer forse prijsverhogingen geweest voor bier en frisdrank. Vooralsnog hebben wij als bestuur er voor gekozen de hogere kosten niet door te belasten door bijvoorbeeld een verhoging van de contributie. Zeker vanwege de onzekerheid op de energiemarkt hebben we besloten dit jaar de tegenvaller, die zou kunnen oplopen tot wel dertigduizend euro, op te vangen vanuit onze algemene middelen. Niet omdat we het nu zo leuk vinden om onze zorgvuldig opgebouwde reserves aan te spreken, maar meer omdat we als Spirit de toetreding tot de club laagdrempelig willen houden. Hoe anders zie ik dat op dit ogenblik bij andere voetbalclubs, waar nu bijvoorbeeld de kleedkamers en douches doordeweeks niet meer gebruikt mogen worden. Douchen na een training is niet meer mogelijk. Maar ondertussen wel spelers naar de club halen met vette beloningen. Alles draait om het 1e elftal. Spirit is een club voor iedereen. Daarom zijn wij ook zo blij met de samenwerking met onze partner ING met de actie “Niemand buitenspel”. Hiermee willen wij samen met de ING voorkomen dat er mensen buiten de boot vallen en niet kunnen voetballen omdat ze de contributie niet kunnen betalen. Een speciaal hiervoor opgeleide financieel vertrouwenspersoon, in de persoon van de vandaag jarige Sandra Kooij, kan u hiermee prima op weg helpen. Dus wanneer u iemand weet die graag wil voetballen, maar vanwege financiële redenen dit niet aandurft, knoop eens een gesprek aan met Sandra. Zij helpt u op weg.

    Hoe tegenstrijdig is het dan eigenlijk dat wij nog steeds wekelijks worden geconfronteerd met vermissingen en vernielingen. Wanneer ik u vertel dat er jaarlijks voor zo’n €13.000 aan ballen en aan overig spelmateriaal wordt gekocht, zult u begrijpen dat dit niet allemaal aan het einde van het jaar versleten is. En wat dacht u van kleding. Als Spirit krijgen we altijd veel complimenten over hoe onze trainers en leiders uniform gekleed zijn. En hoe de teams er gelikt uitzien qua kleding. Dit is allemaal prachtig. Maar wanneer u weet hoeveel moeite het kost om aan het einde van het jaar deze kleding, die immers in bruikleen is, terug te krijgen, dan zult u begrijpen dat de heren en dame van de kledingcommissie soms wel erg gefrustreerd raken. Niet zelden moeten er meer dan 5 mails en telefoontjes gestuurd worden alvorens iemand een keer reageert en dan heb je de kleding nog niet terug aan het einde van het seizoen. Laten we daar met z’n allen eens aan denken hoeveel extra en onnodig werk dit oplevert voor onze vrijwilligers.

    Een vereniging is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Het is niet alleen het bestuur dat verantwoordelijkheid moet voelen. Natuurlijk, als bestuur zijn we eindverantwoordelijk voor wat er binnen de vereniging gebeurt. Maar de verantwoordelijkheid moeten we allemaal voelen en belijden. Het is niet alleen de verantwoordelijkheid van het bestuur wanneer er grensoverschrijdend gedrag (in welke vorm dan ook) plaatsvindt. Ook spelers en ouders hebben hier zelf een verantwoordelijkheid in. Het is niet alleen de verantwoordelijkheid van het bestuur wanneer er ondanks diverse verboden en regels toch vuurwerk afgestoken en alcohol genuttigd wordt langs de lijn. Ook spelers zelf en ouders dienen hier hun verantwoordelijkheid te pakken. Het is ons aller verantwoordelijkheid dat er hier jaarlijks voor ruim €13000 aan ballen en ander spelmateriaal besteedt wordt. En ja, we zijn een voetbalvereniging, maar een bal uit de sloot halen, of even terug brengen wanneer we er 1 in de sloot of in de bosjes vinden, zal al behoorlijk schelen. En het is niet alleen de verantwoordelijkheid van het bestuur, wanneer zaken gesloopt worden, kleedkamers smerig achtergelaten worden en met brommers en fietsen over het kunstgras wordt gereden. Andere leden en ouders zien dit ook. En moeten hierin ook hun verantwoordelijkheden pakken en maatregelen treffen. Als is het maar door er in ieder geval wat van te zeggen. Het kan niet anders met ruim 1200 leden. Spirit is niet alleen het bestuur. Spirit dat zijn wij!, zoals we hier met z’n allen staan.

    Maar gelukkig gebeurt er ook heel veel leuks en goeds bij Spirit. Dat blijkt wel als we het afmeten aan het aantal leden dat we bijna dagelijks er nog bijkrijgen. Met name de groei van leden vanuit de regio is opvallend. Vanuit de hele Krimpenerwaard en daarbuiten melden mensen zich spontaan aan om bij ons te komen voetballen. Deze groei is natuurlijk niet alleen leuk. Het vraagt ook heel veel van onze vrijwilligers en leden. We redden het al lang niet meer met onze vaste vrijwilligers. De vrijwilligerspoule biedt hierbij een oplossing. En over het algemeen werkt dit goed. Met zoveel leden, wedstrijden en taken echter ontkomen we er niet aan heel rigide om te gaan met deze poule. De tijden dat we alleen maar ons wedstrijdje konden komen spelen, biertje drinken en naar huis zijn wel een beetje voorbij. Aan de andere kant: 1 of 2 keer per seizoen een jeugdwedstrijdje fluiten, een keukendienstje lopen of bestuurskamerdienst draaien is toch geen opoffering? En wanneer we allemaal onze verantwoordelijkheid nemen volstaan een aantal uurtjes per jaar. Een aantal uurtjes per jaar besteden aan de club waar je zoveel van terugkrijgt. Dit staat natuurlijk in schril contrast met de mensen die hier wekelijks vele uren besteden. Vele uren om het u of uw kind mogelijk te maken te trainen en de wedstrijden te spelen. Want ik prijs me nog steeds gelukkig dat we heel veel van dit soort mensen hebben. Ik noem het ieder jaar, maar onze vrijwilligers zijn echt de grootste sponsors van onze club. In 2016 heb ik eens een berekening gemaakt dat er bij onze club zo’n 75000 vrijwilligersuren gemaakt worden. Klein detail: toen hadden we 975 leden. Inmiddels hebben we ruim 1200 leden, dus ruim 20% meer. Die vrijwilligersuren zullen dan ook wel opgelopen zijn. Ik heb geen nieuwe berekening gemaakt, maar dat zou zomaar rond de 85000 uren kunnen liggen. 85000 uren, omgerekend naar manjaren (of moet ik zeggen: mensjaren) zijn dat 50 mensen.  Wij zouden dus werk bieden aan 50 mensen om onze vereniging te laten draaien. Reken dat eens om naar 50 jaarsalarissen. En dat doen al die mensen dus allemaal voor niets. Daarom vraag ik: laten we daar dankbaar voor zijn. Laten we onze verantwoordelijkheid nemen en zelf ook iets doen voor de club. Niet alleen consumeren maar ook daadwerkelijk iets doen. Alleen dan kunnen we als club ook de komende 75 jaar overleven.

    De afgelopen 75 jaar heeft Spirit zich kunnen ontwikkelen tot de club die het nu is: toonaangevend in de regio, financieel zeer gezond en een zeer goede naam voor wat betreft ons imago en de waarden en normen waar we voor staan. Deze 75 jaar hebben we in mei uitgebreid mogen vieren, met als hoogtepunt het feest in De Drie Maenen.

    Maar daarna zijn we niet stil gaan zitten. Onze kantine was mooi, maar qua logistiek niet meer van deze tijd. Met een werkgroep, met daarin diverse vakmensen, is tot een schitterend plan gekomen. En we hebben allemaal het resultaat gezien. Wat een geweldige verbouwing is dit geweest. En wat hebben de mensen die er aan gewerkt hebben er hard voor gewerkt. Soms onder erbarmelijke omstandigheden (30 graden plus). En allemaal in hun vrije tijd.

    In 2011 ben ik voorzitter van deze club geworden. Deze zomer dus 12 ½  jaar . Ik las mijn eerste nieuwjaarstoespraak nog eens terug en zag dat ik toen heel erg inzette op het opknappen van de bestuurskamer, de kleedkamers en de kantine. Maar ook om het 1e veld te voorzien van kunstgras. Groei was toen nog niet eens het grote probleem, maar meer het feit dat dit grasveld er de helft van het jaar uitlag. U weet, in 2012 en 2013 hebben we dit allemaal kunnen realiseren. Daarna is er nog heel veel meer gebeurd, maar nog steeds zullen er dingen moeten gebeuren. Het aantal kleedkamers is behoorlijk uitgebreid en lijkt op dit ogenblik voldoende. Maar eigenlijk zijn de 4 velden die we hebben niet meer genoeg voor het aantal teams dat we willen laten voetballen en trainen.  Volgens de KNVB norm zouden dit er 6 of 7 moeten zijn. Maar kijk om u heen: dat gaat niet. Op de huidige locatie, zoals we die als bestuur graag willen houden, is er geen ruimte om uit te breiden. Wat we wel kunnen doen is proberen de speelcapaciteit per veld uit te breiden. Kunstgras en licht. Maar eigenlijk hebben we dat al voor 3 velden. Dat betekent dat de inzet voor de komende tijd wordt om te onderzoeken of verlichting voor Veld 4, en wellicht het aanleggen van kunstgras tot de mogelijkheden behoort. De eerste gesprekken met de gemeente hebben inmiddels plaatsgevonden. Daarnaast willen we deze zomer de bestuurskamer uit gaan breiden. Op een gemiddelde zaterdag is deze gewoon te klein geworden en om ook voor de toekomst klaar te zijn, moeten we hier wat aan gaan doen. Ook hier gaan we de komende maanden over nadenken.

    Nadenken met een bestuur, dat onlangs uitgebreid is met een “bestuurslid vrouwenzaken”. Een soort Jelmer Nomen, maar dan voor vrouwen. Wie beter kan je dan vinden dan iemand als Robert Jan Snijders. Wij zijn verheugd dat we hiermee ook deze groeiende tak hebben afgedekt en hebben de eerste resultaten al mogen zien.

    Daarnaast heeft ons bestuurslid Armand Cretz onlangs aangegeven aan het einde van dit seizoen te willen stoppen met zijn bestuursfunctie. Onze zoektocht leidde al snel naar een goede opvolger, en wij zijn blij te kunnen mededelen dat we die gevonden hebben in de persoon van Sander van der Ploeg. Sander zal met ingang van het volgende seizoen plaatsnemen in het bestuur, speciaal voor jeugdzaken, maar loopt ondertussen, om in voetbaltermen te blijven, al warm langs de zijlijn.

    Op het technische vlak streven we zoveel mogelijk naar continuïteit en stabiliteit. Daarom zijn wij verheugd dat we zowel bij de dames als bij de heren doorgaan met de hoofdtrainers van onze eerste 2 selectieteams. Het contract met hoofdtrainer Richard van Cappellen is weer met een jaar verlengd tot het einde van het seizoen 23/24. Zowel spelers als de technische commissie zien nog voldoende aanknopingspunten om verder te groeien met de huidige selectie. Bryan Burger, trainer van Spirit 2, heeft nog een doorlopend contract. Ook Bas Jonker en Mark Buijs, respectievelijk hoofdtrainers van Dames 1 en 2 hebben aangegeven door te willen gaan.

    Kortom: Spirit leeft! Ook dit jaar staat er weer veel te gebeuren. Dat kunnen wij als bestuur niet alleen. Ik kom dan ook graag terug op iets wat ik al eerder gezegd heb, waarin ik vertel dat we elkaar meer dan ooit nodig hebben: Spirit dat zijn wij. Wij zijn Spirit! Proost, op een prachtig 2023.