• Van 5 wissels op de bank naar amper spelers achter de hand

    Afgelopen week kregen we een bericht van een van onze trouwe volgers uit Noorwegen.
    Hij vroeg zich af waarom er vorige week geen wedstrijdverslag is geweest, tot zijn ongenoegen.
    Uiteraard is dit uit te leggen, hier zal ik later bij jullie op terug komen.
    Wel is er even contact opgenomen met Arjan van Velzen en hij zit daar blijkbaar goed in training.
    Naast werken in het buitenland heeft hij afgelopen week ook tweemaal een hike gedaan van respectievelijk 8 en 12 kilometer.
    Zodra hij volgend jaar terugkomt verwachten wij hem dan ook te verwelkomen binnen de selectie als afgetraind man.

    Van vorige week zaterdag is er inderdaad geen wedstrijdverslag geschreven, dit had diverse redenen.
    Een daarvan is dat ikzelf het drukker had dan normaal, Victor meldde zich namelijk op vrijdagavond af.
    Wij wisten allemaal wat hiervan de reden was, het was dus slechts een kwestie van tijd voordat het telefoontje zou rinkelen.
    Zijn vriendin, Jearon, was namelijk 9 maanden zwanger en Victor zwangerde lekker met haar mee, als steun en toeverlaat.
    Zaterdag kregen wij dan ook het heugelijke nieuws dat hun zoontje; 'Jack Eddy Robert van Dort' geboren was.
    Gelukkig gaat alles goed met mama, met Jack en met Victor ook, ze zijn nu officieel een gezin.
    Namens ons hele team en alle betrokken willen wij hen dan ook veel geluk en gezondheid toewensen.
    En nu is het nog een aantal jaar wachten totdat er een nieuwe Capitano van Dort op de velden in Ouderkerk te bewonderen is.

    Verder waren er nog meer redenen waarom er geen verslag geschreven is, maar soms is het beter een aantal zaken in het midden te laten.

    Ik zal jullie dan ook even samenvatten hoe de wedstrijd tegen SVS 3 is gegaan.
    We hadden een bijna complete selectie, 10 veldspelers, een keeper en 5 wissels op de bank.
    Het was even puzzelen om tot een juiste opstelling te komen mede doordat er 4 van de 6 verdedigers niet aan de aftrap zouden beginnen.
    Drie verdedigers kampen al een aantal weken/ maanden met een liesblessure en Max de Vaal ging als versterking mee met het 2e.
    Wij waren dus genoodzaakt om een aantal spelers in te zitten op een positie waar ze normaal niet spelen.
    Uiteraard is het een luxe als trainer om keuzes te hebben, echter kun je dan (logischerwijs) niet iedereen tevreden houden.

    Het was een redelijk harde wedstrijd, twee ploegen die aan elkaar gewaagd waren en die beide voor de winst gingen.
    Uiteindelijk resulteerde het in een 3-3 gelijkspel, hier was verder niets op aan te merken, uiteraard wel teleurstellend.
    Scoreverloop:
    '3 Goal van Tom van Zwienen, scoort uit een vrije trap. 1-0
    '40 Goal SVS, onnodig balverlies op dat moment, 1-1
    '54 Goal SVS, weer erg rommelig en niet nodig, 1-2
    '66 Goal van Perry Meijer, kopbal uit een voorzet van Tom van Zwienen, 2-2
    '86 Goal van Mark Geneugelijk, na een goede aanval welke opgezet werd door Stan Geneugelijk, 3-2.
    '91 Penalty tegen, terecht of onterecht... meningen verschillen 3-3

    We starten de competitie met 1 punt, gezien de wedstrijd is dit terecht, maar wel jammer om zo laat de 3 punten uit handen te geven.
    Wel complimenten dat de heertjes zich steeds hebben terug geknokt en door zijn gegaan tot het einde!

    Dan krijgen we de wedstrijd van afgelopen zaterdag, uit tegen BVV Barendrecht 3.
    In de beker hadden we gelijkgespeeld tegen Barendrecht 4, maar dit zegt natuurlijk niet veel.

    Het begon op dinsdag avond toen een aantal spelers na het douchen naar Daniel gingen.
    Ze zeiden; 'we hebben net even zitten tellen, het wordt best krap zaterdag he', ja dat klopt, was het antwoord.
    Donderdag is er overdag even overleg geweest en in de avond hebben we de wedstrijdselecties bekend gemaakt.
    Vanwege diverse afwezigen (lees: geblesseerd, vakantie, geschorst etc.) zaten zowel 1, 2, 3 en JO-19 krap in de spelers.
    Er was dan ook geen ruimte om mensen door te schuiven, terug te halen of twee wedstrijden te laten spelen.
    Het kwam er op neer dat Spirit 3 met 11 fitte spelers op pad zou gaan, 3 niet fitte spelers zaten op de bank.
    Wisselspelers: Corne Goudriaan, Perry Meijer en Stef Rietveld.
    Corne heeft al niet gespeeld sinds begin juli vanwege een blessure, donderdag heeft hij voor het eerst een half uur getraind.
    Stef al twee a drie weken niet getraind vanwege een blessure, ook donderdag pas weer zijn eerste meters gemaakt.
    Perry zat met een knie met vocht en dinsdag moet hij voor zijn werk (ons vaderland) een week weg, dus wilde geen risico nemen.

    Nou prima, dan een opstelling maken met de elf spelers welke er wel zijn, dit lijkt dan toch makelijker dan gedacht.
    Vrijdagavond heeft de trainer zitten schetsen aan de tekentafel en zaterdag was hij er klaar voor, voorbereiding geschreven, iets andere speelstijl door bepaalde aanpassingen.
    10:15 aanwezig op de club, trainer trekt schoenen aan om te vertrekken en dan gaat zijn telefoon over.
    Het zal toch niet... jawel, Tom van Zwienen belde dat hij het echt niet ging redden om aanwezig te zijn.
    Ook Tom is kersverse vader, hier kun je dan alleen maar respect voor hebben en accepteren dat zaken zo lopen zoals ze gaan.
    In de auto naar de club toe pleegt Daniel een aantal telefoontjes met spelers om het een en ander te overleggen.
    Ook Victor werd gestoord, het kwam er op neer dat de gehele voorbereiding in de prullenbak kon.
    Uiteraard nemen we Tom niets kwalijk! Stef was bereid, ondanks zijn blessure, toch te starten in de basis.

    Na de bespreking vertrekken we naar Barendrecht en komen daar in kleedkamer 25 (!) terecht.
    Het was maar goed dat we geen volledige selectie hadden, die hadden namelijk nooit in de kleedkamer gepast.
    We mochten spelen op veld 2, het veld naast het hoofdveld, en dan denk je, dat zal wel een goed veld zijn.
    Maar nee, we kwamen op het veld, het was drassig cq. klei, niet goed gemaaid en er stond 1 dug-out op wielen.
    Gezien wij als eerste op het veld waren hebben we de rollende reservebank maar gelijk geclaimd.

    Ook de scheidsrechter was gearriveerd op het veld, hij voerde zijn eigen warming-up uit nadat er een praatje gemaakt was.
    Toen wij onze volledige warming-up hadden afgerond gingen we terug naar de kleedkamer om ons shirt aan te trekken.
    Op het moment dat wij naar binnen liepen kwam onze tegenstander net het veld op, keurig 10 minuten voor aanvang.

    We hadden een plan en een missie, dit was voor iedereen duidelijk, vandaag nemen wij 3 punten mee naar huis.
    Onze tegenstander was een team met veel 'ervaren' spelers, hiervoor zijn onze spelers in de kleedkamer gewaarschuwd.
    Waarschijnlijk zullen ze niet veel lopen en de bal goed in balbezit houden, dit noemen ze heel mooi; 'op ervaring'.

    En niks was minder waar, de eerste paar minuten had Barendrecht de bal en lieten ze de bal lekker rondgaan.
    Binnen twee minuten komt er gelijk gevaar van de zijkant, hij wordt hoog achter onze verdediging gespeeld, maar het was buitenspel.

    We zijn gewaarschuwd!

    Een minuut later hebben ook wij ons eerste schot, althans.. het was meer een terugspeelbal op de keeper.
    Nog weer een minuut later wordt Mark Molenaar de diepte ingestuurd door Ebe vanaf de middenlijn.
    Wat betreft de leeftijd zou Mark goed tussen de tegenstander passen maar op snelheid vliegt hij er voorbij.
    Ebe die na de steekpass zelf goed is doorgelopen krijgt de bal terug en schiet hem binnen, 0-1.

    Na de aftrap veroveren we de bal snel, de bal wordt uitgehaald en vanaf daar gaan we de bal rondspelen.
    Dit houden we een minuut of vier vol, en dan ineens een uitbraak, Mark Molenaar scoort op aangeven van Ebe, 0-2.
    We hebben al snel een voorsprong van twee doelpunten te pakken maar we moeten dan nog wel 80 minuten volhouden.
    Met in het achterhoofd natuurlijk dat we geen fitte wissels hebben en Stef ook in het veld staat die niet de wedstrijd zal gaan volmaken.

    Uit het niets komen er een aantal goede combinaties van onze tegenstander, ze spelen tussen de linies onze verdediging zoek. Zo staan ze ineens oog in oog tegenover Leo, ze schieten de bal goed binnen, 1-2.
    Er gebeurde precies waar we bang voor waren, dat we in slaap gesust zouden worden door hun balbezit.

    Dan gebeurt er eigenlijk vrij weinig, wel zijn er wat kleine uitbraakjes en doelpogingen maar niet veel noemenswaardig.
    Na ruim een half uur spelen ontvangt Ebe de bal van Danny van Buren en hij lobt hem vakkundig over de keeper heen, 1-3.

    Na de rust geeft Stef meteen aan dat hij niet verder kan, het stilzitten heeft hem niet goed gedaan.
    Dan moet Perry toch maar gaan warmlopen om zo snel mogelijk voor Stef in te vallen.

    Na 5 minuten geeft de tegenstander al duidelijk aan dat ze niet meer kunnen en dat ze meer rust aan de bal moeten hebben.
    Er gebeuren een aantal hachelijke momenten waaronder dat hun linksback uit het niets valt en moord en brand roept.
    Zelfs zijn teamgenoten en de scheidsrechter vragen zich af waarom hij zich zo aanstelt, ik denk dat hij moe was.
    Na een aantal minuten kermend, hijgend en hoofdschuddend op de grond gelegen te hebben kon hij toch weer verder.
    Dat moest ook wel want ook Barendrecht zat niet heel ruim in hun jasje aan de reservebank te zien.

    De wedstrijd wordt vervolgd en zoals Victor het mooi noemt, we spelen erg gezapig.
    En precies op het toppunt van gezapigheid weet Barendrecht hun spits (fitste speler aan hun kant) te vinden en die schiet raak, 2-3.

    Toen werd het toch even billenknijpen, we moeten nog ruim een half uur, een aantal kleine pijntjes en een niet fitte wissel.
    We zouden toch niet weer 3-3 gaan spelen?! Nee dat mag echt niet gebeuren.
    Echter was de wedstrijd er op dat moment wel na om eerder een 3-3 te zien verschijnen op het scorebord in plaats van een 2-4.
    Het wordt spannender en spannender, onze verdediging en middenveld worden steeds verder naar achteren gedrongen.
    Ondertussen is zelfs Corne Goudriaan in de ploeg gekomen omdat Mark Molenaar niet meer verder kon.
    Gelukkig kan Corne van nature goed verdedigen en hij mocht zich dan ook voegen in het gedrang rondom onze 16 meter.

    Leo pakt een paar moeilijke ballen, overigens pakte hij deze wedstrijd 4 of 5 keer een een op een duel. (complimenten!)

    Nadat we ongeveer 20 minuten met veel moeite hebben verdedigd maar toch stand hebben gehouden komt er een uitbraak.
    Vanuit een corner van Barendrecht, welke Leo wegstopt komt er een counter, Barendrecht trekt 30 meter voor de goal aan de noodrem en de scheidsrechter fluit voor een vrije trap.
    Een van onze specialisten, Tom Theo Cake, is niet van de partij, maar gelukkig hebben we ook Ebe nog!
    Hij neemt een aanloop en we vragen ons af of hij de bal gaat afleggen, voorzetten of schieten.
    Uiteraard kiest hij voor het laatste en schiet snoeihard op de lat, was was dit mooi geweest in de 88e minuut, maar helaas.

    In de blessuretijd wordt de wedstrijd dan toch nog in het slot gegooid door niemand minder dan Ebe Stienstra.
    Na een snelle counter ontvangt hij de bal terug van Danny van Buren en kan dan niets anders doen dan scoren, 2-4.

    Een prima eindstand, en ook een zeer verdiende overwinning, weer hebben we laten zien dat we knokken tot het einde.
    Complimenten aan het hele team en extra complimenten aan de 'niet fitte' spelers die in het belang van het team toch hebben gespeeld.

    Man of the match: Ebe Stienstra, de man van de hattrick.

    We hebben nu uit de eerste 2 wedstrijden een puntentotaal van 4 punten, hopelijk trekken wij deze lijn door.
    Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in!

    We zien jullie graag volgende week zaterdag langs de lijn, we spelen dan om 14:30 tegen koploper Hermes DSV 2 op veld 1.

    Tot dan!